12 mei 2026

7 uur. Buiten is het 6°. Binnen staat de kachel op 7. 

We hadden een heerlijke avond bij de Baalhoek. Zon afgewisseld met forse buienwolken. De wind was verdraagzamer dan boven op de dijk. 

Het vervelende was dat ik mijn verhaal niet kon plaatsen omdat, naar mijn idee, het internetsignaal te zwak was. Toch een beetje een Baalhoek, maar ik dacht, kom op Riet, morgen weer een dag. 

Toen we naar bed gingen, was de wind wel wat aangewakkerd, maar als kind al vond ik het heerlijk om onder het schuine dak in mijn bed te liggen terwijl de storm om het huis loeide. 

In tegenstelling tot Gerda, die bijna direct in slaap valt, ben ik klaarwakker. Meestal is het andersom. Nu voelt het voor mij alsof ik de hele nacht niet zal kunnen slapen. 

Intussen gaat het steeds harder waaien, wat gepaard gaat met veel geklapper en andersoortig lawaai van het tentdak. Het verbaast me dat het doffe gedreun van de scheepsmotoren die zich door dit nauwe stuk van de Westerschelde wurmen nog te horen is door het kabaal van de windvlagen heen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Af en toe denk ik ‘mag het dakje het maar houden’. Het helpt dat ik kan terugdenken aan vorige reizen met gelijksoortige ervaringen, waarbij alles ook heel bleef. Als er bij deze storm nog een hevige regenbui losbarst, die klinkt als hagel, begin ik me af te vragen of het wel goed gaat met Ger; ook dit helse spektakel gaat volledig aan haar voorbij.

Dit alles brengt me terug bij het feit dat mensen vaak rust zeggen te vinden in de natuur. Die hebben vast nooit gekampeerd. Ik bedoel, het is toch altijd wat? Water ruist en klotst, bladeren ruisen ook, vogels beginnen al voor zonsopkomst hun snavels te roeren, regen klettert en zo kan ik nog wel even doorgaan. Wat dacht je bijvoorbeeld van ezels, schapen en geiten? Genoeg hierover. Uiteindelijk heb ik nog een paar uur geslapen denk ik; in de auto heb ik ‘s nachts geen benul van tijd. Ik wil mijn telefoon niet dichtbij het bed hebben. 

De dag begint. Kijk, we reizen in een vrij primitief onderkomen, maar we hebben wel parmaham bij het ontbijt! 

Het publiceren van mijn verhaal op het blog lukt nog steeds niet, ook niet op de parkeerplaats van de AH in Terneuzen. Na contact en overleg met onze blogdeskundige vriend Jeroen, besluiten we naar de KPN-winkel te gaan. Ik heb een mobiel data-abonnement bij de KPN en wie weet kunnen ze ons helpen. Een jonge vrouw neemt alle tijd voor ons en wat ontdekt ze? In mijn ‘geschiedenis’ staat dat ik in februari 2024 mijn mobiel abonnement heb opgezegd! Ik ben heel verbaasd, want dat heb ik niet gedaan. Sterker: tot nu toe heb ik er maandelijks voor betaald en in binnen- en buitenland volop naar tevredenheid gebruik van gemaakt. Zin om me hier verder in te verdiepen, heb ik niet, ik schaf met plezier een nieuw abonnement aan dat werkt in heel Europa. Niks meer aan doen!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De vrouw die ons helpt is uiterst klantvriendelijk, ze haalt koffie en na een gesprekje met Gerda over onze manier van reizen met de VW, is ze niet meer bij ons weg te slaan. Ik moet daarbij  zeggen dat het niet druk is in de winkel. Blijkt dat ze uit de omgeving van Amsterdam naar Zeeuws-Vlaanderen is gekomen en ik vertel dat ik hier ben geboren en nu in Amsterdam woon. Verder hebben we de Matthäus Passion in Aardenburg gemeen. Kortom…gezelligheid. 

Intussen heeft Jeroen een ander probleem uit de weg geruimd: de foto’s die voor het blog moeten worden geüpload, werden niet langer automatisch verkleind. Nu weer wel. 

Tussen al deze ellende door heeft Gerda ook nog boodschappen gehaald. Als na een kwartiertje het nieuwe abonnement is geactiveerd, kunnen we Terneuzen met zijn mooie brutalistische stadhuis achter ons laten en verruilen voor het mooie bescheiden Retranchement. 

Onderweg slaan we af naar het gebied van De Braakman, waar we lunchen en Gerda geniet bij de Gluurmuur. Die kan je vergelijken met een peepshow, maar dan zonder seks. Hoewel je die promiscue vogels niet moet onderschatten. Dus daar komen ze, vogel van dag: grote Canadese gans. 

Verder: koekoek, Vlaamse gaai, fazant, reiger, tuinfluiter, zwartkop, roodborst, winterkoning, tjiftjaf, nijlgans, visdiefje, krak- en (vet)kuifeend. Later op de dag nog een kiekendief.

We rijden ons favoriete wegje naar Retranchement, door mijn geboorteplaats Zuidzande en daarna over de mooie binnenweg met de knotpopulieren en -wilgen. De Parlevinker in Retranchement is gesloten, dus kopen we wijn en tapbier in Damme bij Pallieter aan de markt met het mooie stadhuis en het standbeeld van Jacob van Maerlant. 

Onze slaapplek wordt een parkeerstrook langs het Leopoldkanaal bij de plaats Moerkerke. Het kanaal is eigenlijk twee kanalen, want het ene is een zogenaamd afleidingskanaal. Maar het voert te ver om daar nu op in te gaan. Bijzonder is het wel. 

Menu van de dag: groene asperges met gerookte zalm.

Ik hoop op een rustige nacht.