Zaterdag 16 mei 2026

Rustige avond hier. Om half 9 zie ik in de straat een camper aankomen, zo’n witte met een bultig voorhoofd. Met een behoorlijke vaart komt hij aan en plant de auto in één beweging té dicht bij ons, op een paar meter afstand. We balen; waarom zorgt zo’n eikel er niet voor dat ie midden tussen ons en de Belg gaat staan? Dan houdt iedereen genoeg privacy. 

Om half 11 komen er nog twee, die het beter hebben begrepen en op dit ruime terrein een mooie afstand bewaren. 

Het enige wat we hoorden vanachter was regen. 

Vanochtend half 9. Buiten is het 8°met lichte regen, binnen staat de kachel op 8. Vanaf 10 uur staat op de telefoons de zon geprogrammeerd. Zou de natuur ook al werken volgens de algoritmes van AI? 

Een vader merel zit op een stang zijn grote kind te voeren: vogel van de dag. Volgens Gerda had dat kind al lang de deur uit moeten zijn, het is zowat groter dan de vader. Weer een bewijs van het feit dat mensen op dieren menselijke eigenschappen en gedragspatronen projecteren. Jaja, zo krijgt dit blog toch de nodige diepgang! Even later scheert er op ooghoogte, vlak langs de auto een prachtige vogel voorbij met bovenop fel rood….hè!? Groene specht! Even later horen we hem/haar lachen. Verder zit er een boom vol tortelduiven en vliegt er een witte reiger over.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Of dat nog niet genoeg natuur is, komen er, net als we buiten toilet willen maken, negen mensen aan, die o.a. het vieze slootje naast ons gaan inspecteren. Ze hebben een schep, pen en papier en noteren driftig hun bevindingen. Gerda trekt zich daar niks van aan en voor ik aan de beurt ben, zijn ze al bezig in de natuurtuin naast ons terrein. 

En dan, vanaf 11 uur zon! We rijden naar de Lidl bij St. Valéry-sur-Somme door het stralende groene platteland, met toch hier en daar een aardappelveld, en bijna zonder verkeer. Als we een stop maken bij een monument dat ik wil fotograferen, is het 14°en vliegen de lepelaars ons om de oren! Gerda wil dat ik op de foto ga met mijn naamgenoten. 

Na de Lidl rijden we naar het dorp St. Valery-sur-Somme dat direct aan de kust ligt bij de monding van de rivier. Onze hoop op iets leuks en gezelligs wordt direct bij binnenkomst de kop ingedrukt. We kregen al een beetje twijfels door een vol parkeerterrein even voor de gemeentegrens, waarbij een bord stond met de waarschuwing dat er in de plaats zelf moeilijk te parkeren viel. 

Het is echt waardeloos! De hele plaats staat volgeparkeerd, alle straten en parkjes puilen uit van de mensen, Knokke is er niks bij. Wegwezen hier. Zelfs al zouden we kunnen parkeren, zouden we het niet willen. 

Min of meer bij toeval komen we op een prachtige plek terecht bij de monding van de Somme, Cap Hornu. Om er te komen moeten we door grote diepe plassen water heen, maar als we even een verboden afslag nemen, benaderen we het geheel van een andere kant. Daar is het terrein afgezet met grote rotsachtige blokken, waarvan er twee dusdanig ver uit elkaar liggen dat we er net tussendoor kunnen. Haha! Met ons bek vooraan en lunchen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor Gerda zijn er zwartkopmeeuwen en een wulp. En een stel Belgen die gaan kanoën op de Somme, ik wens hen veel succes…

Op Maps zag Gerda een stel meertjes met in het midden een mogelijkheid om te parkeren en, wie weet, te overnachten. Bovendien veel vogels. We proberen er te komen zonder Maps, want het internetsignaal valt weg. Het is lastig, vooral door de slechte zandpaden en later ook modder, waar we geen zin in hebben. Bovendien voegt de omgeving niet echt veel toe aan wat we tot nu toe zagen. Jammer voor Gerda en de vogels, maar we keren om. 

Omdat Park4Night het dus ook niet doet, is het moeilijk zoeken naar geschikte overnachtingsplekken. Af en toe is er wel wat signaal en uiteindelijk komen we terecht in Cayeux-sur-Mer. Alleen kunnen we niet op de aangegeven locatie komen omdat de verkeersregels dat niet toestaan. Heel verwarrend allemaal. Intussen zien we enkele camperbussen staan naast een parkje in het dorp. Gerda denkt dat dit de plek is waar we moeten zijn. Ik ben dan veel banger om ergens illegaal te gaan staan en later weer weggestuurd te worden. Ik stap over mijn twijfels heen. Gerda gaat lopen naar het strand, want dat is niet ver en ik ga schrijven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Intussen komt er een nieuwe Franse buscamper bij en op mijn vraag m.b.t. deze locatie krijg ik het antwoord dat zij het ook allemaal niet zeker weten, maar er toch vanuitgaan dat dit de bedoelde camperplaats is. 

Aan de kust zag Gerda een strand met eerst veel grind en meer naar zee toe grijsachtig zand. Wel duizend kleine huisjes (of kleedhokjes?) op het strand op één lange rij met allemaal verschillende namen. Verder een feesttent waar een Franse rockband druk aan het oefenen was. 

Menu van de dag: gamba’s met knoflook en kruiden, groene asperges, pasta met ansjovis, knoflook en Parmezaanse kaas, wat Bleu d’ Auvergne na. 

Meiden in het parkje hiernaast vragen onze aandacht met o.a. gekrijs. 

De zon is weg, vannacht gaat het regenen. 

Slaap lekker!