En zo sta je er weer alleen voor

Dinsdag 6 juni 2017

Hoe kan je je vergissen. Deze idyllische plek verandert na middernacht in de hel. Eerst hebben we veel overlast van harde muziek in één of andere feesttent. Als die ophoudt, arriveert het uitschot van deze plaats en/of omstreken, in het park waar wij staan.
Hun auto’s worden ongeveer naast ons geparkeerd, er wordt zo hard mogelijk met portieren geslagen en meer geschreeuwd dan gepraat. Alle geluiden die ze produceren klinken agressief, zelfs de manier waarop ze met elkaar ‘praten’. Toppunt is een man die een vrouw helemaal voor rotte vis uitmaakt. Wat een ellende. We schatten dat het hier om twintigers gaat. Duidelijk is ook dat ze ons last willen bezorgen, door o.a. met gierende brommers tussen onze auto’s door te razen, te claxonneren etc.
Daarbij komt een zenuwenpil van een hond, die uren aan een stuk blaft.
Vanaf ongeveer half drie wordt het rustig. Gerda heeft 2 uur geslapen, van 11 tot één. Ik val gelukkig in slaap nadat ze zijn vertrokken.

De ochtendstond heeft nog wat goud in de mond in de vorm van een echtpaar grote bonte specht. Vogel van de dag.
Voorts lopen er al vroeg heel wat mensen om ons heen, meer vrouwen dan mannen. Hoewel niet echt om óns heen, maar om een gedenknaald, die achter ons staat. Dat rondje is uiterst populair. Ik denk dat de huisarts de patiënten hier aanbeveelt om een aantal keren om het momument heen te lopen, afhankelijk van kwaal, leeftijd etc.

’t Is een warme dag: om en nabij de 30 graden. Onze route gaat via Belgrado naar Zagreb. De weg en het landschap zijn uiterst saai; oninteressant plat.

Donau

Weer alleen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En ken je van die tankstations met WiFi, waar ze je eerst de consumpties laten bestellen en betalen en dan pas zeggen dat er problemen met de verbinding zijn? Wij wel. En ik weet ook een paar zeer passende strafmaatregelen voor dit soort gedrag.

Zagreb halen we net niet. Het is mooi geweest. Aan de rand van het dorp Popovaca vinden we een paar prima parkeerplekken met uitzicht op het land en een aardige rij-instructeur die steeds langskomt met andere leerlingen. Hopen dat de hel niet losbreekt.

Trouwens…morgenochtend vroeg (hoopt hij!) vertrekt Wim. Alleen. Hij wil per se donderdag a.s. in Leiden zijn. Moet kunnen: het is nog ongeveer 1400 km. Ook voor ons. Alleen wij hebben niet zo’n zin om te haasten en of we nou donderdag of vrijdag thuis komen, vinden we niet echt belangrijk.

8 thoughts on “En zo sta je er weer alleen voor

  1. De laatste blogjes komenin zicht dus. En die laatste km’s alleen (met zijn tweeën) gaat jullie vast ook lukken. Ben reuze benieuwd naar de verhalen en foto’s die jullie niet gepost hebben. Als camperaar heb ik veel begrepen van jullie verhalen en soms oogproblemen maar soms heb ik ook wel eens mijn wenkbrauwen opgetrokken met zoiets van: “waarom doen ze dit of dat niet” ?. Anyway, we moeten snel weer eens bijpraten met ??

    • Intussen per sms dus…. nu weer in Nederland en WiFi!! Jullie nog een fijne reis verder!

  2. hallo Meidens
    het is lang geleden ,ik val vandaag weer in jullie verhaal
    intussen in Zagreb wat een zootje daar maar je hoeft er
    niet te wonen dat scheelt wij zijn gisteren in Delft geweest
    per boot iets anders maar ook leuk
    hele goede reis verder en dikke kus van ons
    janjop

    • Hihi, gelukkig kwam daarna Duitsland, dat hadden ze helemaal gezeemd en gestofzuigd voor ons! ?

  3. Ik ben nu toch wel heel benieuwd, naar je passende strafmaatregelingen.
    Goede thuisreis gewenst.

    • Haha…dat vertel ik je nog wel eens onder 4 ogen….of 8. Intussen in Nederland!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*
*
Website