Extra dag

Dinsdag 2 november 2021

Ze hebben hier nog meer met cash dan wij; de camping moesten we contant betalen en ook de fooi in het restaurant. Gelukkig had Gerda cash meegenomen op reis of had ik dat al gezegd? Zo gaat het met zo’n blog; na een paar weken weet je niet meer wat je wel of niet hebt verteld. 

Wat ik minder vond in de eettent van gisteren is dat ze in het restaurant zelf, waar de mensen aan het eten zijn, één zo’n hoge tafel hebben neergezet, waar je aan kan borrelen. Daaraan zaten twee mannen te bieren en ondertussen vanuit de hoogte op de borden van de etende gasten neer te kijken. En je gelooft het niet, laat die ene tafel nou twee meter van onze tafel vandaan staan. Daarbij komt dat er gewoon een bar is met krukken, grenzend aan het restaurant, gedeeltelijk afgescheiden met glas. 

Ja, bereid je maar voor, ik moet een beetje zeuren vandaag want we hebben gisteravond besloten om nog een nacht te blijven. En wat moet je anders op een camping dan afzien? 

De dag begon met het aanhoudende geluid van twee knikkers die tegen elkaar ketsen, vlak naast de daktent, waar we vannacht sliepen. Een zwartkop, jawel! Die kan je dus terecht vogel van de dag noemen. 

Een ander begin van de dag is de douche, één van de verschrikkingen der camping. Ik ga naar binnen, sluit de deur achter me en sta in het donker. Shit, zou hier geen licht zijn? De muren aftasten, beide kanten naast de deur….niks. Terug naar buiten en jawel, de lichtknop zit op de buitenmuur. Is over nagedacht; de buurman waaraan je gisteravond vroeg of het iets minder kon met het lawaai, kan jou zo in het donker zetten. 

Waar laat ik mijn spullen? Geen bankje, stoel.. whatsoever. Ah! Midden op de deur zit een kleine haak, precies hoog genoeg om de onderkant van mijn spijkerbroek niet in de nattigheid te laten hangen. De tas met spullen zet ik dan maar in de wasbak. Volgende fase: komt er water uit de douchekop? Zodra ik één voet in de douchebak zet, komt daar een beest aangekropen. Het zou uit de familie van de pissebedden kunnen komen, wat groter en trager. Zo traag dat ik niet ongerust ben dat het onverhoeds op mij springt. Waar waren we gebleven..o ja, water! Er is geen rood en blauw dat aangeeft waar warm of koud vandaan moet komen. Eerst de hendel naar rechts, wachten .. wachten .. blijft koud. Dan de hendel naar links, op die kant is mijn hoop nog altijd meer gevestigd; tevergeefs, blijft koud. 

Het doet me denken aan lang geleden campings, waar ik ten einde raad ijskoud douchte en er pas later achter kwam dat uit blauw warm water kwam en uit rood het koude. 

Het ontbijt: alles wat we nog hebben, is één korstje brood. We delen het samen met de rest van de  kaas en eten als troost een Magdalena na. Voor wie de Spaanse zeden en gewoontes niet kent, dat is een soort fabriekscakeje. 

Eén van de redenen waarom we hier blijven vandaag is de was. Anders dan onderweg zijn hier kranen zat om te wassen en te spoelen. Er is ook een wasmachine, alleen verkopen ze geen kleine zakjes waspoeder. 

Tweede reden: boodschappen. Op precies honderd stappen van de auto ligt de ingang van een supermarkt. Nou ja, laat het woord ‘super’ er maar af! In elk geval kunnen we de standaardvoorraad op peil brengen. De groentes zijn niet om aan te zien, laat staan te eten. 

“Weet je wat”, zegt Gerda, “we gaan gewoon weer lekker buiten de deur eten”. Goed plan. 

Na de boodschappen gaat ze op zoek naar een pinautomaat en ik ga een lange app voor mijn kleindochter Rosalie maken. Ze heeft een opdracht voor school en wil daarvoor informatie hebben over mijn opa, waarvan bij haar thuis een foto aan de muur hangt. 

Ger komt terug zonder cash; de pinautomaat was dusdanig ondergestoven dat ze bang was dat er iets fout zou gaan. “Het strand is deels grind, deels heel fijne kiezel of heel grof zand”, zegt ze, “niet echt lekker om met je blote voeten een wandeling te maken”.

Twee van de vier

De was hangt, tijd voor de lunch, die we gebruiken onder nauwlettend toezicht van vier campingkatten. Zodra ze iets horen dat aan eten doet denken, zitten ze voor de open schuifdeur. Vooral de zwarte kan aandoenlijk mauwen en durft zelfs af en toe heel voorzichtig één pootje op de treeplank te leggen. Leuk hoor, maar ze kunnen beter die zwartkop eens vangen, zodat we morgenochtend geen last hebben van de knikkers. Verder is er nog een merel en er vliegen parkieten, waarvan Gerda niet kan zien om welke soort het gaat. Ze houdt het daarom op halsbandparkieten. 

Na nog even gebeld te hebben met Rosalie, maken we een wandeling over de boulevard naar een andere pinautomaat. De wind waait met heftige vlagen, het is 24°C en als er geen wolk voor de zon schuift, is het al gauw te warm. De zee heeft nog steeds volop golven en kleurt turkoois in het zonlicht. 

Thuisgekomen, zijn ze achter ons op de camping bezig met een kettingzaag…een boom in stukken zagen! My God! Hoe haal je ‘t in je hoofd. We vluchten met vouwstoelen naar het strand, waar het te onrustig is door de wind en zoeken dan thuis in de VW troost bij de drank; tenslotte is de vijf al in de klok.

Wandeling

Ik ben er wel achter gekomen wat ‘chiringuito’ betekent. Ik zag het woord voor het eerst in Cabo de Gata, maar ik heb het toen niet opgezocht. Nu zag ik het hier weer overal op de strandtentjes staan en dat is dus precies wat het betekent: strandtent. 

Gewoontedieren als we zijn, gaan we weer eten bij Chambao de Vicente. Dit keer zarzuela met gegrilde groentes ernaast. Alleen zo’n joekel van een nog rauwe ui, die er gisteren bij lag, hoeven we niet meer. In plaats daarvan krijgen we aubergine. 

Het is bijna tien uur, het zagen is klaar en nu zijn ze met iets anders lawaai aan het maken. Je zou bijna denken dat ze niet echt begaan zijn met de rust van hun campingklanten. Trouwens..om 4 uur afgelopen nacht, kwamen ze de vuilcontainers legen! 

Nos ‘vemos’ mañana!

 

 

 

4 thoughts on “Extra dag

  1. Na de (‘s nachts) blaffende honden nu nog een bekend nachtelijk geluid: het legen van de vuilnisbakken. Niet alleen op camping maar gewoon standaard in heel Spanje. Die knikker-geluiden heb ik even opgezocht. Ik ben sinds kort de bezitter van een mooie vogel-app.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*
*
Website