Het is mooi geweest

Vrijdag 26 november 2021

Gerda wordt wakker met koude voeten, ik niet, had sokken aangedaan. 

Geen nachttreinen, -boten of -uilen. Wel vroege ochtendtreinen; wat wil je, al die forenzen die naar Parijs moeten. De mensen op de loop/fietsbrug komen later op gang, we denken dat ze op de school werken, die aan de overkant van de Oise ligt, het Lycée Charles de Gaulle. Veelal jonge mensen en wat ook hier weer opvalt: nagenoeg allemaal met mondkapjes ook al lopen en fietsen ze in hun eentje. 

Onze gemalen koffie is op, dus dat wordt koffie bij Paul, een soort boutiques die overal langs de snelweg zitten. Niks mis mee.

Mooie streep in de lucht vanochtend

Vóór elven begint het te regenen en ik ga ervan uit dat het tot Amsterdam niet meer zal ophouden. Intussen hebben we een discussie over de boodschappen. Op vrijdagen of zaterdagen kopen we altijd bij slager en visboer voor de komende week in. Alleen vrijdag thuiskomen en zaterdag grote boodschappenronde….hmmm niet echt zin in. Nu kunnen we volgens de navigatie al om een uur of half vier in Leiden bij de viskraam zijn en als dat lukt, kunnen we misschien daarvóór nog wel een stop maken in Leidschendam bij onze favoriete slager. 

Vóór Brussel is onze visbestelling geappt, een bezoek aan de slager laten we nog even afhangen van al dan niet vertraging onderweg. Wat zullen we weer smullen! Vanavond worden het wilde gamba’s, die wij alleen nog even moeten temmen; laat dat maar aan Gerda over! 

De tweede koffie wordt een take-awaytje van Starbucks, hoewel je dat ‘tje’ er wel af kan laten; zelfs de kleinste maat beker is groot zat. Voor ik die koffie ga halen, loop ik een lange gang af naar de toiletten. Tot nu toe ging ik langs de autobaan steeds met cash op pad en nergens hoefde er bij de WC’s betaald te worden. Nu wel en ik heb alleen m’n pinpas meegenomen. Omdat ik geen zin heb om helemaal terug naar de auto te lopen, overweeg ik om illegaal naar binnen te gaan; ik ben helemaal alleen in deze uithoek. Voor kinderen, die niet hoeven te betalen, is er een soort passende opening gemaakt, waar ik met een beetje handigheid ook wel doorheen kom en onder de stang van het tourniquet..nou…moet ook lukken! Net als ik in de rondte kijk of er camera’s hangen, komt er een man aangelopen, die op zo’n manier in de prullenbak kijkt dat ik denk: die werkt hier. Inderdaad. Terug dus om zeventig cent op te halen en daarna de koffie. 

Ik krijg gelijk, het blijft regenen, veel last van watersluiers en bovendien is het zicht door vooral de linker buitenspiegel heel slecht. Over het portierraam lopen een soort waterstroompjes, die het zicht op de spiegel erg belemmeren. Eens met de garage overleggen waar het aan kan liggen; aan de rechterkant gebeurt het niet.

Dorpsstraat in Jaux

Voor volk en vaderland

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De vertragingen onderweg vallen erg mee en de vraag wel of niet slager blijft boven de markt hangen. Ik laat het aan Gerda over; zij is meer ongerust of we op tijd bij de viskraam zullen zijn dan ik. Net op het moment dat ze zegt: “Nou…laten we dan toch maar even afslaan naar de slager”, rijdt ze de afslag Leidschendam voorbij! Helemaal per ongeluk, maar toch goed getimed! 😉  

Het is niet ernstig. 

Door de mannen bij de viskraam worden we ontzettend hartelijk verwelkomd, het voelt bijna als familie en de tas met de bestelling staat gereed. 

Op de Ring Zuid van Amsterdam horen we net op tijd op radio1 dat er een ongeval bij de Zeeburgertunnel is gebeurd, dat een uur vertraging oplevert. We schieten zó de afslag naar de A9 op en zijn een kwartier later thuis. 

Wat zie je je huis altijd met andere ogen als je zo’n tijd bent weggeweest; alsof je voor het eerst bij jezelf op bezoek komt. Eigenlijk raar, want wat zijn nou zes weken! Ook weet je niet meer waar sommige dingen liggen of staan. Vraagt Gerda met een prop in de hand: “Waar gooien wij nou ook weer altijd ons oud papier in?” Gek toch, dat je helemaal de plastic bak vergeet, die daarvoor al jaren op dezelfde plek staat? 

Vlug de meest belangrijke dingen uit de auto naar boven brengen en dan eindelijk…haring en corenwijn! Ah! Wat is dat heerlijk! Het optreden van Marc en Hugo, die hun beschermende pantser nog om zich heen hebben, kunnen we daarna makkelijk aan. Goed dat ze Gerda niet tegen zijn gekomen, want die ontdoet de gamba’s vakkundig van hun schalen. Kortom: we zijn weer thuis! 

En dat ongecontroleerd door alle landsgrenzen heen. 

Een eerste gevoel over de afgelopen reis dat zich aandient is er één van luxe om zo lang in een  heerlijk klimaat te hebben vertoefd, terwijl het thuis al een stuk kouder en natter was. Daar hou ik het even bij; het is een fijn gevoel over de afgelopen reis, gecombineerd met de onwennigheid van je eigen huis, waarvan je weet dat die over niet lange tijd over zal gaan in de vertrouwdheid van je ‘gewone’ bestaan, dat anders, maar niet minder warm is. 

Dank voor al jullie fijne reacties en we spreken elkaar later.

 

 

 

8 thoughts on “Het is mooi geweest

  1. Heerlijke verhalen weer. Zoals altijd genieten van al jullie deugden en ondeugden:) En thuis zijn? Daar ben je zo weer aan gewend. Het op reis zijn kan mij nooit lang genoeg duren. Het is dat ik nog moet werken anders wist ik het wel. Maar voor ons duurt het nu ook nog minder dan 4 weken, dan gaan wij ook richting het zuiden. Hopelijk naar wat beter weer dan hier. Groetjes van ons en tot volgend jaar, dan gaan we echt eens afspreken en lekker bijkletsen xxx

    • Dank je wel Carry! ‘t Is nog wat vroeg, maar toch alvast een heel fijne reis jullie. Maar voor die tijd horen we nog wel van elkaar! En volgend jaar komt goed! 😘

  2. Gemengde gevoelens bij dit laatste blog. Blij dat jullie weer gezond en wel thuis zijn en jammer dat ik niks meer te lezen heb en kan genieten van jullie reisverhalen en “ergernissen” die steevast verpakt zijn in prachtige hilarische volzinnen. Geen zoekopdrachten meer op googlemaps om de aangedane plaatsen nog eens op te zoeken en onze eigen belevenissen daar te herlezen in onze fotoboeken. Maar onze nimmer aflatende reislust is dubbelop aangewakkerd en binnen niet al te lange tijd krijgt ons busje de sporen richting het land van Vasco da Gama.

    • Ja, dat ken ik dat gevoel; als jullie weer thuis zijn, kan ik me niet meer verheugen op de verhalen. Maar ik ben nu al benieuwd naar waar jullie allemaal terecht zullen komen! Ga maar gauw! 😘

    • Dank jullie wel! Ook weer fijn hoor thuis, maar het weer zijn we toch alweer zat! En die boosterprik willen we nu ook al wel hoor, maar zal nog wel even duren! Jullie ook het beste! Liefs Riet en Gerda

  3. Lieve dames,
    Ik liep wat achter, maar ik heb zojuist met veel plezier 2 weken reistijd doorgelezen. Eigenlijk gek, jullie manier van reizen staat zo ver af van wat wij leuk vinden en toch juist daarom zo leuk om te lezen en soort van te beleven. En staat het wel zo ver van ons af…nee eigenlijk niet, we houden er ook van om met de auto rond te reizen en veel te zien, het verschil zit hem erin dat we daarna een luxe hotel en comfort willen en er niet aan moeten denken om op zoel te moeten naar achteraf gelegen rustige overnachtingsplekjes. En het verblijf van een dag of 2/3 op dezelfde plek die bevalt geeft ons meer vakantie/rust gevoel. Maar ja dat gevoel vind ke niet op een parkeerplaats van een sportclub. Dames fijn dat jullie weer heelhuids terug zijn. Hopen jullie binnenkort eens met een borrel te mogen verwelkomen!
    Liefs Bas

    • Fijn hoor om zulke trouwe lezers te hebben! We zouden het leuk vinden om elkaar te treffen onder het genot van een drankje. We houden ons nog steeds kritisch aan de coronamaatregelen en krijgen maandag onze booster. Lieve groet!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*
*
Website