Onderweg naar Carnac

Dinsdag 2 juni 2026

Gisteravond. We staan aan de meest lage kant van het terrein en de plas regenwater rondom onze auto werd steeds dieper en modderiger, want we stonden niet verhard. Ondanks de meteo, die steeds minder buien voorspelde, zaten wij met beslagen ramen te luisteren naar de striemende vlagen op de auto. Het beste wat je dan kan doen, is bedenken dat het ook wel iets gezelligs heeft en nog een glas wijn inschenken. 

Vanochtend acht uur. Buiten is het 14°. De kachel mag even op 8. De zon maakt samen met de regendruppels een prachtig pointillistisch beeld op de zijramen, dat ik probeer te fotograferen, alleen het resultaat haalt het niet bij de werkelijkheid.

Frankrijk en zijn monumenten

Vanochtend

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eerst moet de auto enkele meters vooruit worden gereden, anders lukt het niet om de achterklep te openen en tevens droge voeten te houden. We hebben geen zin om daar het hefdak voor te laten zakken, wat eigenlijk moet, en met heel voorzichtig rijden, lukt het prima. 

Na het ontbijt en de koffie, maken we een wandeling door het dorp, waar Gerda gisteren al een kijkje nam. Er zijn verrassende dingen te zien, zoals een gevel van een groot pand, die behangen is met schilderijen en in het behoorlijk grote dorpspark is een foto-expositie opgesteld. Ook zien we  aparte bouwstijlen en leuke verborgen hoekjes. Het hoogtepunt echter is een historisch gedeelte van het dorp met een mooie Romaanse abdijkerk, de abdij zelf (12e eeuw) en de Chapelle Sainte-Anne (15e eeuw). Wel wisten we dat er een abdij was, die op foto’s niet zo’n bijzondere indruk maakte, maar die we wel wilden zien, zeker toen we ontdekten dat het gebouw aan de rand van het dorp ligt. We zijn erg onder de indruk van kerk, kapel en alles wat erbij hoort, graven, toegangspoort, alleen weten we niet precies hoe het met de abdij zelf zit. De informatie erover heb ik onvoldoende gelezen en/of niet goed begrepen. Voor ons maakt het niet uit, we hebben niet het gevoel dat we iets tekort zijn gekomen, integendeel.

Zij hebben het hoog zitten

Verborgen hoekjes van Daoulas

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Al pratend over de terugreis naar huis, de timing ervan etc. vroeg ik me ineens af waar precies die menhirs nou allemaal staan in Bretagne. Blijkt dat je volgens internet in verband daarmee de plaats Carnac niet mag overslaan, sterker nog: daar moet je heen. Okay, het is goed in te passen in onze plannen en we starten op de D770. Later nemen we de N165. 

Alleen snelweg willen we niet, dus we volgen een landelijke, heuvelachtige route door diverse dorpen, waar ik bijna bij elke dorpskerk wel zou willen uitstappen. Doe ik niet, dan kom je nergens. In de weken dat we nu op stap zijn, is de gerst verkleurd van teer groen naar warm geel, altijd een feest om het graan te zien golven in de wind.

Schoonheid in kapel…

…en kerk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We steken veel verschillende rivieren over, waar je op school geen woord over hoorde: bijv. la Douffine, zijrivier van de Aulne. Langs die laatste reden we mooie kilometers, o.a. bij Châteaulin en Port Launay. En dan hebben het nog niet over de Scorff en Le Blavet. 

De luchten zijn mooi om te zien, zon afgewisseld met immens dikke witte en grijze wolken, af en toe een regenbui en als we bij Haut-Locoyarn de N165 verlaten, is het 19°. 

In Merlevénez stoppen we om met behulp van Park4Night de omgeving af te speuren. Dat heeft wat voeten in de aarde omdat we in verband met de regen en de ervaringen op onze laatste plek,  het liefst op verharde ondergrond staan vannacht.

Chapelle Sainte-Anne

Tenslotte komen we terecht op parking Boucle Randonnée, dichtbij de rivier l’Étel, horend bij de gemeente Plouhinec. Geen verharde ondergrond, maar intussen zijn de buienwolken ver in de minderheid, zo niet verdwenen en we hopen het tot morgenochtend droog te houden. 

Gerda ontmoet hier een jonge man uit Belz, die het vogels kijken combineert met het uitlaten van zijn hond. Leuke vent; hij laat Gerda zien waar hier broedende grote sternen (vogel van de dag) en visdiefjes zitten en heeft nog een tip voor een gebied wat verderop waar veel blauwborsten huizen. 

Menu van de dag: witte bonen in tomatensaus, met ui, rode paprika en knoflook. Geitenkaas na. 

De wind wakkert wat aan, hopelijk geen voorbode van buien. 

Slaap lekker!

 

 

  

4 thoughts on “Onderweg naar Carnac

    • Nee, want die was op slot en dat was ik ff vergeten. Gerda voelde aan de gesloten deur, alleen ik had niet door dat dat de abdij was. Zag er niet zo standaard uit.

  1. Wat grappig die verborgen hoekjes van Daoulas: de foto toont bijna een kopie van de zogenaamde ‘hangende keukens’ van Appingedam. Dat werd een bezienswaardigheid waar toeristen uit Azië speciaal naar kwamen kijken. Hopelijk werd Daoulas gespaard.

    • Gerda had ook direct die associatie en ze gaat dan nog verder terug naar de hangende tuinen van Babylon..!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*
Website