9 mei 2026

Het plan was om eerder te vertrekken. Maar door een paar lichamelijke ongemakken, waarvoor wat contact met de zorg nodig was, is het mei geworden in plaats van april. Onze uiteindelijke bestemming, Sicilië, zullen we daardoor waarschijnlijk niet bereiken. We zijn huiverig voor té hoge temperaturen; toen het vier jaar geleden in mei in Noord-Griekenland om 11 uur ‘s ochtends 38°C was en we hele dagen nergens toe kwamen, hebben we ons voorgenomen zulke temperaturen voortaan te mijden. Toch kiezen we voor het Zuiden omdat we vier weken voor bijv. Scandinavië of IJsland te kort vinden. Daarbij komt dat een verjaardags- hopelijk tevens diplomafeestje van een of meer kleinkinderen ook heel leuk is. 

Ons eerste reisdoel wordt de delta van de Somme, dat een interessant vogelgebied is, al weten we niet of dit de beste tijd van het jaar is om de meeste soorten te zien. 

Bij de voorbereidingen hoort de aanschaf van een tolbadge voor Frankrijk, die tevens geldt voor Spanje, Portugal en Italië en te koop is bij de ANWB. 

Op naar één van hun winkels waar we eerder waren in Amsterdam-Noord. O! Die zaak is er niet meer. Dan maar naar het Bijlmerplein, waar we totaal niet vertrouwd mee zijn en om er te komen, hebben we de hulp nodig van Google Maps, alias Mapsje. Ze heeft mij al zo vaak valse voorlichting gegeven dat ik vraag of Gerda wil navigeren om mezelf veel ergernis te besparen. Alles verloopt vlot en bij de plaats van bestemming worden we een parkeergarage ingestuurd. Dat wil zeggen…ho!: doorrijhoogte 1,9 meter. Het kan, het is ons eerder gelukt, maar het is centimeterwerk en de stang waar we onderdoor moeten, hoeft maar iets gezakt of verbogen te zijn en we zijn de lul. Gerda, die is uitgestapt en toekijkt terwijl ik centimeter voor centimeter vooruit kruip, heft na een poosje toch haar hand: stop en achteruit. 

Vóór ons ligt een soort binnenplaats tussen de hoogbouw, waar we makkelijk kunnen parkeren, alleen begrijpen we dat die bedoeld is voor leveranciers van de diverse middenstanders. Desgevraagd raadt een medeparkeerder ons aan om hier niet te gaan staan, maar naar de ANWB in Diemen te rijden. Ok, maar eerst nog even naar de ING-bank, waarvan het parkeerterrein hiernaast ligt. Als rekeninghouder vertel ik bij de receptie mijn aangedikte zielige verhaal en vraag of we misschien heel even van één van de vele lege plekken op hun terrein gebruik mogen maken om wat op te halen bij de ANWB. Wat dacht je? ING staat voor ‘Is Niet Gebruikelijk’. Na nog verschillende andere parkeergarages te hebben bekeken met allemaal 1,9m besluiten we om naar Diemen te rijden. Ik kan het adres niet vinden op internet en hoor van de ANWB-klantenservice dat die vestiging niet meer bestaat. Het Binnenhof in Amstelveen is het dichtstbijzijnde alternatief. 

Langs weilanden met veel koeien leidt Maps ons naar het winkelcentrum. Geen parkeergarages, maar parkeerplekken tussen lage flatgebouwen langs de doorgaande weg Meander. Dat wil zeggen, ze zijn er wel die plekken, maar niet leeg. Na wat zoeken, vinden we een nauwe ruimte, waar de auto net inpast, als ik hem aan de ene zijkant ongeveer tegen die van de buren zet. Dit vraagt om beschadiging. Dat komt er echter niet van want als we het parkeertarief zien, een verplichte dagdeelkaart van 4 uur voor €18,40 vertrekken we weer. Ja hé….we gaan een beetje bijna 20 Euro betalen voor een badge van 27,95! Na nog wat in de rondte te hebben gereden, blijft er toch niets anders over dan voor 16 Euro voor  een soort bejaardenhuis te gaan staan. “We gaan niet betalen”, zegt Ger, “ik blijf wel in de auto zitten”. 

De aankoop van de badge neemt meer tijd in beslag dan ik dacht: bankkaart, rijbewijs, ANWB-lidmaatschapskaart, kentekenbewijs, contract met Fulli invullen, ondertekenen en uitprinten, instructie, kassa doet het niet, aan een andere balie in de rij. Verder had ik van te voren bedacht dat ik hier mogelijk een zomerjack zou kunnen kopen voor de reis; mijn compacte winterjack is totaal ongeschikt daarvoor. Op internet zag ik laatst een zwart jack dat me wel wat leek. Ik pas het vlug aan en…het klopt. Als ik ermee naar de kassa wil lopen, belt Gerda: “De scanauto is net langsgereden en ik ben gefotografeerd! Wat moet ik nu doen?” Goeie vraag, afwachten tot de bekeuring binnenkomt waarschijnlijk. Een vertrekkende mevrouw had Ger gerustgesteld, zeggende dat de bekeuring vast niet geldig zou zijn omdat ze nog/al in de auto zat. De tijd zal het leren. Blijkt dat je sowieso eerst moet wachten op de boete (en mogelijk ook betalen) alvorens je bezwaar kan maken. Ik vrees dat dit een typisch geval wordt van verkeerde zuinigheid. 

Weer op IJburg rijden we nog even langs Asgul Kledingreparatie om de zak waar onze slaapzak in zit te laten verkleinen, zodat die minder ruimte inneemt in de VW. Alles wat daarvoor nodig is, is een stiksel van maximaal 1 meter lang. Dinsdag op te halen. Dat gaat niet, want maandag willen we vertrekken. Ok, dan morgenmiddag na twee uur. En wat kost dat? “20 Euro!” Belachelijk toch? Ik zeg dat ik het erg duur vind, waar hij totaal niet van onder de indruk is. En dan zitten we nog niet eens op de tolweg. 

En als je toch bezig bent, kan je net zo goed uit eten gaan. Bij ons buurtrestaurant NAP komen we tot rust, hoewel onze favoriete wijn, de tempranillo, op is!! De aardige ober met rijk getatoeëerde blote armen maakt echter veel goed en verdient onze laatste vrijwillige uitgave van vandaag in de vorm van fooi, volledig. Vlak voordat ik in slaap val, zie ik de prachtige blauwe leeuwenkop op zijn biceps voor mijn geestesoog. 

Later meer!