Maandag 8 juni 2026
Gisteravond. Alleen enkele voetballende personen en een boze (?) buurvrouw. Ze liep met haar hond langs, keek nors voor zich uit en beantwoordde onze groet niet. We dachten zelfs dat ze een foto maakte van de bus: ze kwam raar dichtbij staan, rommelde wat met haar telefoon en nam schijnbaar een foto van het lege voetbalveld, terwijl ze er zo’n beetje óp woont.
Later op de avond arriveerde er nog een buscamper met een man alleen, zo leek het en om een uur of elf gingen alle lantaarnpalen uit, evenals het licht bij ons.
Vanochtend half acht. Buiten is het 14°, licht bewolkt. Binnen gaat de kachel op acht.
Tijdens het ontbijt komen er een paar mensen in het clubhuis rommelen en veel automobilisten gebruiken het brede begin van de oprit ernaartoe als zwaaikom.
Vanochtend bij het sportveld
Eb bij de Westerschelde
Vandaag willen we in Nederland onze laatste nacht van deze reis doorbrengen. De route loopt over Abbeville, Lille en Gent naar Terneuzen. We rijden afwisselend D- en vierbaanswegen. Wat moet je er verder over zeggen? Geen regen, geen zon, koffie en lunchen tussendoor, rijden rijden…
Terneuzen was een ijkpunt, maar eigenlijk willen we naar de Baalhoek, waar we de eerste nacht van deze reis ook sliepen. Dus slaan we Terneuzen over en gaan langs Zelzate en Hulst recht op de scheldedijk af, waar we vanaf een paar kilometer afstand de opbouw van een schip bovenuit zien steken en aan de voet waarvan de Baalhoek ons even stil als altijd verwelkomt.
Het eerste wat we doen, is de dijk oplopen, het schip bekijken, maar vooral het mooie uitzicht bewonderen. Het is eb en er hangen mooie, doch dreigende buienluchten in het westen, die volgens de meteo tussen 6 en 9 uur hun lading zullen lossen. Klopt. Terwijl ik dit schrijf, voelen we ons onderdeel van de expositie van gisteren in Rouen: Sous la pluie.
Met schip
Zonder schip
Toen we hier net stonden, hebben we alle openingen in de daktent open gezet omdat de schuifdeur dicht moet blijven vanwege de vliegen. Het is echt een plaag! Ze zitten op je gezicht, in je haar, op je handen…overal! Het zijn wat kleine exemplaren – volgens Gerda zijn het jonge vliegen – en het prettige is dat ze traag zijn, je kan ze makkelijk pakken. Zo vindt er hier in de bus een ware massacre plaats, zodat we straks kunnen eten zonder bij elke hap extra vlees naar binnen te krijgen.
Gerda’s hart springt op als ze de scholeksters hoort krijsen, bergeenden, zilverreiger en veldleeuwerik ziet en hoort, plus twee patrijzen ziet landen op het veld vóór de auto. De vogel van de dag wordt een buizerd, die ik, helaas maar in een flits, onderweg naar de scheldedijk zag zitten bovenop een kale, geknotte knotwilg in een brede berm langs de weg. Wat een mooi beeld was dat!
Hier staan wij
Ons eigen schilderij
Ook ik geniet ervan om weer in Zeeuws-Vlaanderen te zijn, al is dit dan het Oosten. Vroeger, toen ik er nog woonde, kreeg je toch het idee mee dat ‘ons’ gedeelte van dit stuk van Nederland, het Westen dus, mooier was dan het oostelijk gedeelte. Intussen denk ik er wat genuanceerder over en dat ik liever in het westelijk gedeelte kom, heeft er ongetwijfeld mee te maken dat ik dáár ben opgegroeid.
Menu van de dag: witlof, sperziebonen. Parmezaanse kaasomelet. Tomme Pyrenées IGP Lait Vache na.
Morgen de laatste etappe. Ik hoop dat ik ertoe kom om met een laatste verslag/epiloog deze reeks af te sluiten. Vaak valt het niet mee om me, eenmaal thuis, daar weer op te concentreren. Ik neem het me wel voor. Wat ik nu al kan zeggen is, dat we het beiden een heel geslaagde reis vonden.
Later!
Nu alvast dank dat jullie meelazen en reageerden! Daar ben ik altijd blij mee.
En hup!…. Opeens is de reis voorbij. Alsof je met een druk op de knop weer in Nederland bent.
Het was zeker de moeite waard en wederom erg leuk om te volgen hoor. Ik had de indruk dat vooral het tweede deel van de reis het meest te bieden had. Welkom thuis weer.
Leuk dat je dat zegt. Ik ben wel benieuwd waarom het tweede deel die indruk op jou maakt.
Holland has beautiful clouds! We haven’t got those here. They really add dimension to the photos.
I love witlof but it’s difficult to find here. Your meals were simple but tasty. I liked it that you often finished with cheese. Geitenkaas I can’t get here, or perhaps in special delicatessen shops. But they’re far and few between. The only goats cheese you see in the supermarket is a spreadable sort. My brother in law in Leersum used to go to the market in Utrecht to buy goats cheese. That on dark bread tasted delicious!
Hope you got home safely and thanks again for your blogs. Always enjoy reading them.
Hope the grand kiddies did well in their final exams.
Je hoort ervan Ruud!
Kom op met die epiloog. Niet verslappen. Je gaat toch niet zeggen dat je geen tijd hebt. Ik wil je overdenkingen horen. Over de norse vrouwen onderweg en de belerende mannen op het blog. Je eerste nacht thuis met spanning op de banden en ontspanning in jullie hoofden. Of de vogel van de dag de zeemeeuw is op het puntje van de mast of het naargeestige geluid van de stadsduif op je balkon. Als Gerda haar NIB weer oppikt doe jij dat met je pen. Dus: tot morgen Stars
Ja Gerard, je gaat niet onopgemerkt ‘voorbij’ hoor! 😘