Tranen bij een aquaduct

Woensdag 8 juni 2022

Nog even over gisteravond; wat was het warm! Omdat alle openingen in de bus ook echt open stonden, vloog het ongedierte ongehinderd in en helaas niet zo gemakkelijk uit. Vliegen, grote en kleine muggen, motten, wespen, dazen en alles wat er op lijkt en eigenlijk iets anders is. En dan komt het moment dat het licht aan moet, omdat je anders in het duister tast. Daarvan is weer het gevolg dat alle openingen dicht moeten, behalve de raampjes in het hefdak, waar gaas voor zit, wil je voor het slapen gaan niet nog een uur insecten moeten vangen. En daar zit je dan om een uur of half 10 in een bijna dichte, bloedhete auto, waarin, als je thee wil drinken, ook de gasvlam nog even aan gaat. 

Gerda zat er helemaal doorheen. Ze wilde alleen nog in een hotel, wat zeg ik, zélfs een B&B kwam in aanmerking en dat wil wat zeggen, want daar ben je ‘verplicht’ om te socializen met de uitbaters. De oorzaak van dit alles is de hitte, die er voor zorgt dat alle energie opgaat aan het overleven ervan. 

Genoeg geklaagd. We hebben een prima nachtrust gehad, alle verkeer rijdt op afstand aan ons voorbij en niets of niemand komt het pleintje op waar wij staan.

Hier…

..stonden we vannacht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bij het verlaten van het dorp komen we langs restanten van een Romeins aquaduct, die we gisteren ook zagen liggen. Nu nemen we de tijd om er te stoppen en rond te lopen. Het is een fijne plek en de zon laat het heldere water van de rivier, dat onder de afgebrokkelde bogen doorstroomt, glanzen. Terwijl ik er alleen sta, Gerda is al naar de auto, voel ik me onverwacht verdrietig en de tranen die erbij horen, laat ik vrij. Het is wel toepasselijk op deze plek, al dat water. Ik had dit ook niet kunnen opschrijven, toch kies ik ervoor omdat ik zeker denk te weten dat iedereen ervaringen met zich meedraagt, die op enig moment kunnen leiden tot soortgelijke emoties. 

Lefkas is ons doel vandaag. De overgang van het vasteland naar het eiland is bijzonder en mooi. We kijken steeds uit naar het nauwe Kanaal van Cleopatra, waarover wordt geschreven in ons Griekenlandboek. We zijn het niet overgestoken, maar er onderdoor gereden, denk ik, door die ene lange tunnel.

Het aquaduct

Gerda tankt water

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na veel water is het eerste wat we zien een rood dak dat uitsteekt boven het zeeoppervlak, zodat je denkt ‘het lijkt wel of er een huis in zee is gebouwd’. Dat klopt, hoewel het ook een kerkje kan zijn. Er blijken twee ‘huizen’ in het water te staan, die op enige afstand van elkaar liggen op een smal soort zandbank, die ver zee in loopt en zo te zien, alleen bij eb te bereiken zijn. Maar misschien is dat te Nederlands gedacht. 

Verder liggen er links en rechts van ons prachtige wetlands, met op het eerste gezicht weinig vogels. Parkeerplaatsen langs de weg, waar je even de verrekijker kan pakken, zijn er niet. 

De volgende stop is een mooie haven bij de overblijfselen van een oud fort plus kleine vuurtoren. De haven is niet ‘mooi’ in de gebruikelijke zin van het woord, het is een vergane gloriehaven. De gebouwen die er staan, zijn op een mooie manier in verval aan het geraken en er hangt een ontspannen sfeer, tegelijkertijd is het ruig. Hier willen we best blijven tot morgen, alleen..het is nog vrij vroeg en we zouden er in de brandende zon staan.

Weet niet hoe het heet

Slechte foto van de ruige haven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Over een weg door het water met aan één kant een strook strand rijden we Lefkas op en kiezen voor de oostelijke route naar het Zuiden. Het is even wennen want alles is gericht op toerisme: de ene B&B na het andere hotel, appartementenverhuur, vakantievilla’s, het houdt niet op. De plaats Nydri spant wat dat betreft de kroon. Een paar kilometers winkel aan restaurant aan café aan tattooshop etc. en dat aan beide kanten van de smalle straat. Bij het verlaten van deze Griekse kermis is er een bewaakt terrein, waar je voor €5 een nacht in de rij kan staan. Doe maar niet. Dan liever een gewone camping, waar we onze kleren kunnen wassen en drogen, het wordt tijd! 

Bij het dorp Poros staat een tentje op de kaart en het lijkt rustig aan zee te liggen. Klopt. De toegangsweg is eens zo lang als ze aangeven op een bord, zes i.p.v. 3 km. en behoorlijk steil; de heel route in z’n 2. Met name het laatste stuk naar de receptie van de camping spant de kroon en we zijn écht wel wat gewend. En het kan altijd erger: van de receptie naar de camping zelf! 

“Hier staan vast alleen tenten en kleine buscampers net als wij”, zeg ik tegen Ger, “want met iets groters kom je nooit deze kronkelhelling terug op, als je er al afkomt”. 

Tot onze verbazing staan er dus wel grotere campers en dan blijkt dat er een andere ingang is via het strand. 

De camping ziet er goed uit, kleinschalig, tussen de boomgaarden, veel schaduw en een minuut lopen naar het kiezelstrand, waarbij een paar kleine restaurants staan. 

Lekker relaxen en na een poosje zegt Ger: “Ik wil hier wel 2 nachten blijven en helemaal bijkomen”. Ik ben het ermee eens. Anders moet ik nu direct m’n kleren gaan wassen en daar heb ik helemaal geen zin in. Komt allemaal morgen, heerlijk. 

Bij het aquaduct vlogen veel zwarte libelles, waar we niks over vinden in ons insectenboek of op internet. 

Menu van de dag: rijst als gisteren, worst als gisteren, roerbak kool, wortel, knoflook, sojasaus. 

Het valt op dat het in Griekenland buiten vaak zo lekker kruidig ruikt.

 

 

 

 

 

  

6 thoughts on “Tranen bij een aquaduct

  1. Och lieve dames, ik krijg het er warm van. Fijn dat jullie nu op Lefkas zitten waar het waarschijnlijk aangenamer van temperatuur is. Zeewind? Wij zijn er 2 x geweest, heel toeristisch maar wij vonden aangename stille plekjes.
    Hier in Zuid Frankrijk missen wij de zon regelmatig. Aangenaam van temperatuur maar veel wind en af en toe een zonnetje.
    Heb het nog goed, liefs Wil

    • Och…zeewind…wat zal ik er van zeggen. Op dit moment moet je erg je best doen om een zucht te voelen, maar dat kan zó weer veranderen gelukkig. Ruilen: wat van jullie wind, tegen wat van onze zon? Jullie ook nog veel plezier en meer zon dus. Liefs

  2. Waar kan een mens beter tranen laten dan bij een aquaduct? Het valt ook allemaal niet mee. En dan Levkas, met al het godvergeten toerisme. Ik ben er jaren, jaren geleden geweest, toen ik nog met een rugzak eiland hopte. Er waren een paar kroegen aan de haven, nauwelijks toeristen. Daar zat ik met vriendinnen op een terras. Een van hen heeft er nu nog een huis in Katouna. Er legde een jacht aan, wie stappen de kade op? Jawel, Beatrix en Claus! Ik verzin dit niet. Er ligt vlakbij Levkas ook een eilandje, nog steeds zwaar bewaakt, dat van Onassis was.

    Levkas is nu overal behoorlijk vol was onze ervaring van 2 jaar geleden, al vonden we er na veel zoeken wel iets leuks. Bijvoorbeeld een B&B (nul sociaal contact) bij Desimi via de restaurantbaas, klein strandje. Daar huurden we een bootje en voeren naar Meganisi, dat aan de overkant ligt. Tijdens de lunch zat er maar een handjevol volk. Het leek ons daar een stuk rustiger. Volgende dag met het veer vanuit Nydri daar naartoe. Heerlijke plekjes gevonden voor ons alleen en een aangenaam en betaalbaar B en B bij het wel toeristische haventje. Maar ja, toen hadden we de bus nog niet en aten we dus elke avond ergens langs dat haventje. Heel Grieks, heel leuk, maar ja, of jullie dat ook vinden??? Er zijn in ieder geval meer rustige plekjes te vinden dan op Levkas.

    Nou meiden, succes en ontspanning gewenst.
    Liefs van Marja

    • Nou…dat is een heleboel info, hier spreekt een Lefkasologe! 😘 Ja gelukkig zijn er tussen de kiezels altijd wel parels te vinden, als je maar even verder rijdt of loopt dan de gebaande paden gaan. En ja, die Beatrix en Claus wilden natuurlijk overal heen waar het gewone volk kwam…haha. Nou, we gaan even verder met de dagelijkse beslommeringen, de was hangt al gedeeltelijk te drogen! Jullie ook nog fijne dagen! Liefs

  3. Heerlijk dat jij je tranen kan laten vloeien en dan in zo’n ambiance, dat moet opluchting gegeven hebben.
    Alhoewel het hier niet zo’n best weer is, ben ik niet jaloers op jullie temperatuur daar, verlammend, lijkt me. Goed dat jullie even op een camping staan, even pas op de plaats, daarna moedig voorwaarts.

    • Ja, verlammend is een goed woord. En gewassen kleren is fijn. Maar na even camping voelt het weer heerlijk om verder te gaan…ik bedoel maar: camping is ook niet alles!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*
*
Website