Van vier naar zes sterren… ;)

Zaterdag 23 juni 2018

Ik had me voorgenomen om net te doen alsof ik het lawaai buiten niet hoorde. Dat is aardig gelukt. Bij Gerda jammer genoeg niet, ze zegt dat ze al vanaf 3 uur wakker ligt. Waardeloos is dat. Het bandenmomentje: de linker voorband meet 3,2 Bar. Dat is niet ernstig, mogelijk is er zelfs niks aan de (h)(b)and! Beetje bijpompen en op naar Astana.

Onze ideeën over een hotel in de hoofdstad zijn veranderd. Ger heeft op booking.com gekeken en kwam uit bij het Goldman Empire. Vier sterren. Okay…Kazachse sterren, maar die twinkelen misschien ook wel wat. Zeker voor een paar verpauperde busbewoonsters, want dat zijn we intussen geworden. 

De jongens aan de receptie zijn aardig, doen hun werk goed en spreken Engels. De kamer is basic, maar voldoende, afgezien van de WiFi, die niet of nauwelijks werkt. Daar had ik me ook niet veel illusies over gemaakt; is meer regel dan uitzondering leert de ervaring. Helaas hangt er geen router naast de deur op de gang. 

Als het tijd is om een verhaal op het blog te zetten, ga ik naar beneden. In de hal bij de receptie wil het signaal wel eens behoorlijk wat sterker zijn. Zo niet hier.

Dit wordt te gek en ik ga klagen aan de balie, waarna ik van de receptionist op het netwerk van het personeel mag. Scheelt een wereld!

Gerda krijgt van één van de jongens betrouwbare info, hopen we, over een te volgen route vanaf Astana naar de Russische grens. Hij zegt dat de noordelijke route (A1) over Köksetau, Petropavlovsk en Kurgan veel mooier is qua natuur dan de westelijke over Kostanaj en Troick. Nu is hij mogelijk bevooroordeeld want hij komt uit die streek vandaan.

Toch spreekt het aan, te meer daar we menen te begrijpen van hem en van internet dat de kwaliteit van de A1 beter is dan die van de M36 westwaarts. En dat is ons veel waard.

Op weg naar het hotel hadden we uiteraard een voorproefje Astana. Dat smaakte niet direct naar méér, zodat je denkt ‘hier moeten we nog eens een stedentripje aan wagen’. 

De eerste kennismaking met de politie is positief: om ons te oriënteren, stonden we even knipperend geparkeerd bij een bushalte. Een politieauto bleef bij ons staan flitsen ten teken dat we weg moesten. Geen agent aan de deur of erger.

De slak, die Nederland groot vindt

De middag brengen we door in de airco van de kamer. Kleren wassen (de laundry service is ook hier belachelijk duur), douchen, verhalen op het blog zetten, beetje lezen over Astana etc. 

Later op de dag besluiten we om een nacht bij te boeken; nu we er toch zijn, willen we wat meer zien van de stad. 

Het alvast betalen (pinnen) van de eerste nacht, wat hier gewoonte is, wil maar niet lukken. Volgens de receptionist ligt het niet aan mijn kaart, maar aan hun apparaat; ik begrijp dat het geen uitzondering is. Hij geeft de schuld aan het ministerie van communicatie. Ik kom er niet achter of het een grap is of serieus.

‘s Avonds eten we in het hotel. Het niveau is redelijk. Dumpling soep, die is lekker, pasta met (gekweekte) gamba’s en gegrilde groentes.

De roomservice valt mogelijk ook onder het ministerie van communicatie: als we twee glazen Cointreau hebben besteld, komt er een meisje aan de deur met twee lege waterglazen op een dienblad.

Nadat ik haar een briefje heb meegegeven met de bestelling er op geschreven, wordt de fout hersteld. 

En geen tijd voor foto’s vandaag!

6 thoughts on “Van vier naar zes sterren… ;)

  1. We hebben aardig wat blogs van jullie moeten lezen, want onderweg lukte dat niet overal. Maar ook in Ierland genieten we van jullie avonturen en foto’s. Hier treffen we het in een zonovergoten land met temperaturen rond de 30° en nog geen spatje regen. Over jullie banden ben ik verbaasd dat ze zo vaak te repareren zijn. “Proppen” zijn alleen geschikt voor kleine lekkages en op een andere manier is een tubeless band niet meer te repareren. Ik zou echter in Europa zo snel mogelijk de banden (met proppen) vervangen. De kans op een karkasbreuk ligt op de loer. Goed checken op rare bulten op je band, dat duidt op een karkasbreuk.

    • Ok!Wij hebben ons nooit zo verdiept in proppen. Die kwamen nu eigenlijk pas op de proppen! :)) Wel fijn om te weten dat een tubeless band eigenlijk niet op een andere manier te repareren valt als ie serieus stuk is. Hopelijk krijgen jullie er niks mee van doen!

  2. Lieve dames,
    Het lijkt me een goed idee om eens even rust te nemen in een hotel en wat bij te komen. Je moet er wel wat over over hebben om naar Verweggistan te reizen. Wat kost dat een energie, die erbarmelijke wegen! En nog niks te eten ook. Nu gamba’s en zelfs groente!

    Kom nou maar weer eens naar huis dappere helden. Hier is het leven momenteel meer dan goed. Alles groeit en bloeit, het weer is prachtig en volop te eten. We missen jullie en willen maar wat graag voor jullie koken.

    Dikke knuffel, ook van Wil

    • “Lief en hartverwarmend”, zegt Gerda en daar sluit ik me van harte bij aan! We zijn nu weer in hotel omdat we binnen 24 uur moeten registreren in Rusland. En..omdat we een ontzettend vermoeiende en enerverende dag hadden gisteren. Binnenkort op dit blog…! Ja en dat eten!! Je hoeft echt niet te denken dat het in Rusland anders is… We verheugen ons nu al op een gezamenlijke maaltijd! Liefs! XX

  3. Via El hoor ik de goede berichten. Wens jullie goede reis in Rusland. Hier in de Betuwe alles oké.

    Veel liefs,

    Sari (en Ella)

    • Ha die Saar! Leuk om van je te horen. En Rusland komen we na Kazachstan wel door denk ik, hoewel het af en toe ook heftig is! Lieve groet!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*
*
Website