Donderdag 28 mei 2026

Het werd geen noodweer vannacht. 

Vanochtend half negen. Buiten is het 22° en zonnig met een neiging tot bewolken. Voor 10.00uur staat er een nog een onweerswolkje op de meteo-planning, maar of dat serieus te nemen is…

Gisteren moesten we ons ontbijt bestellen, met keuze uit twee opties: koffie/thee met een croissant à raison van €4,- p.p. of het ontbijtbuffet voor €16,- p.p. We kiezen voor het buffet, dan kunnen we de lunch morgen overslaan. Het ontbijt eindigt om 10:00uur en een uur later moeten we het hotel verlaten. Het buffet vind ik een beetje een Franse slag hebben, om in oorlogstermen te spreken: het staat wat verspreid op verschillende locaties in het restaurant waar we gisteravond aten, dus veel zoeken en bovendien is het er te donker. Ach, waar heb ik het over….lekker belangrijk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als we alle bagage weer in de auto hebben gebracht, is er nog genoeg tijd om even naar Le Crabe te lopen, een winkel die producten verkoopt, die een kruising zijn tussen brocante, kunst en vintage. Gerda zag er gisteren een schilderij in de etalage hangen van een propellervliegtuig uit 1933

, waarin drie mannen zitten, die door het ‘raam’ de lens inkijken. Ze is er helemaal weg van, maar haar enthousiasme haalt toch niet de 6000 Euro, die het moet kosten. 

We gaan op weg en hebben wat opties voor onze tussen-de-middagkoffie bekeken. Over heerlijke binnenwegen komen we terecht bij een iets beschaduwde parkeerplek net achter een strandovergang bij Plage Dragey-Ronthon. Onderweg ernaartoe genieten we van mooie uitzichten, met name op een groot gebied dat nu bij eb ligt te glanzen in de felle zon en waar helemaal achterin het wazige, dromerige silhouet van Mont Saint Michel te zien is. Dat doet ons denken aan onze vriendin Michelle die vandaag jarig is. Waarom zouden alleen vogels soms andere namen krijgen? Wij wijzigen met ingang van vandaag de mannelijke naam in een vrouwelijke en wel: Mont Sainte Michelle. 

Tijdens de koffie luisteren Gerda en de app wat naar vogels, waarbij er ééntje is die er uitspringt: de Europese kanarie! Mooi vogeltje, maar live zien we het niet dus…geen bewijs, toch vogel van de dag. Ook hier is het uiteraard eb, bijna geen wind en van het strand word je niet warm of koud. Nee, want warm hebben we het al en koud worden….dat kan je bij 30° wel vergeten. Wel bloeien op veel plekken de rozen uitbundig. Ook hier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maps krijgt opdracht om ons richting St. Malo te begeleiden, we kiezen een route over Avranches en Dol-de-Bretagne, airco op hoog en vooral in de auto blijven, buiten is het 32°. Er zijn veel mooie dorpen met dito kerken, het voordeel van onze landelijke routes, alleen de energie om elke keer te parkeren en in de rondte te lopen, ontbreekt. 

Dan de overnachting. Na wat zoeken op internet kiezen we voor een locatie tussen een bakkerij en een kerkhof in La Fresnais. Er zijn wat bomen zodat we niet constant in de volle zon staan, toch blijft het heel lang 32°. Er komen twee grasmaaiers, van die voertuigen die veel kabaal maken, die vinden dat vandaag het gras hier eens flink moet worden aangepakt. De auto moet dicht (!) want het stof en de grassen vliegen in de rondte.

Wat zal de toekomst ons hier verder brengen: de trein raast af en toe achter ons voorbij, dit terrein in een doorgang voor fietsers en lopers naar een woonwijk, maar op een kerkhof gebeurt gelukkig weinig, tenzij…. wat dacht je van de Dag des Oordeels? 

Menu van de dag: snijbonen. Omelet met Parmezaanse kaas. Roquefort na. 

Morgen wordt het een stuk minder warm volgens de meteo, maar…..al dat noodweer dat voorspeld was, hebben we ook niet meegemaakt. 

Gerda vindt dat ik wat veel aandacht aan de warmte besteed en dat is zo, maar ja wat wil je….het verschijnsel beheerst onze dagen. 

Ik hoop dat we goed genoeg kunnen slapen vannacht en morgen fris weer op. 

Welterusten.