Vrijdag 5 juni 2026

Gisteravond bleef het droog en een paar hondenuitlaters kwamen voorbij. Hoe spannend wil je ‘t hebben. 

Vanochtend zeven uur. Buiten is het 10° en licht bewolkt. Binnen gaat de kachel op 8. De meteo en ik zijn het erover eens dat de zon snel zal doorbreken. Er vliegen een paar gierzwaluwen. 

Ik weet nu ook waar de uitdrukking ‘met de Franse slag’ vandaan komt. Toen het zeven uur was vanmorgen, sloeg de klok hier 9 keer. Ook in andere dorpen waar we overnachtten, hoorden we vreemde dingen, bijvoorbeeld het is zeven uur en de klok slaat drie keer of… nee! Na een seconde of 5 komt er ineens nog een slag en zo wordt hakkelend toch de zeven volgemaakt. Van die dingen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De VW-garage A’foort belt, althans een medewerker, m.b.t. de bandenspanningsaffaire van gisteren. Beetje laat wel en het voegt niks toe in de zin van dat we iets anders hadden moeten doen dan we gedaan hebben. Als een band langzaam leegloopt kan het zijn dat er een spijker of zo in zit, zegt hij, dus dan moeten we dat even bij een garage laten controleren. Zekers! 

Voor we echt op pad gaan, gooit Gerda de jerrycan even vol met water op de begraafplaats vlakbij.   

De eerste etappe gaat over Combourg naar Fougères, meest over D-wegen, dat vinden we toch het leukst; je rijdt door veel plaatsen heen en hoewel je niet overal uitstapt, krijg je toch een goeie indruk van hoe de mensen er wonen en zie je vaak verrassend mooie kerken en andere architectuur. Ook genieten we op die manier meer van het landschap. 

Na een late lunch bij Saint-Germain-en-Coglès tikken we Argentan in als bestemming. Rijdend over binnenwegen halen we dat doel niet, maar dat hadden we ook niet verwacht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om half 5 stoppen we even en bekijken of Park4Night nog wat te bieden heeft. Niet veel, er blijven twee opties over, die we gaan bekijken. De locatie van de eerste keuren we direct af: er zijn eigenlijk niet eens parkeerplaatsen meer, vreemd. Zo komen we terecht midden in de plaats Briouze op een ommuurde parkeerplaats achter de Mairie. Het kan haast niet anders of dit terrein hoort ook echt bij het gemeentehuis, al is het vrij toegankelijk. 

Het is overwegend bewolkt en 16,5°. 

We staan nauwelijks of Gerda ziet al een kneu, Turkse tortel en zwarte roodstaart, vogel van de dag. Ik zag vandaag mijn eerste Franse fatbike. 

Nadeel is dat je op deze plaats dicht bij de kerkklokken staat, die op het eerste gehoor ook met de Franse slag hun werk doen. Alvorens 6 uur te slaan, hoor je eerst vier keer twee bij elkaar horende slagen en daarna de zes van het uur. Nu we wat langer hier staan, heb ik ontdekt dat er systeem  in zit, maar….wel een Frans systeem.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Menu van de dag: roerbak ui, knoflook, paprika, prei. Parmezaanse kaasomelet. Gorgonzola na. 

Nog even wat over mannen alleen in auto’s. We staan hier net en er komt een bestelbus zonder hefdak in de buurt staan met folie voor de achter- en zijramen. Dat geeft vaak aan dat mensen in de bus slapen. Een man en vrouw stappen de auto uit, hij plant een antenne op het autodak, en daarna lopen ze het stadje in, verwacht je. Nee, tot mijn verbazing beklimmen ze de ijzeren wenteltrap van een huis grenzend aan dit terrein, die naar de bovenste verdieping leidt en gaan er naar binnen. Nou, die wonen daar vast en slapen niet in de auto. Dan komt hij na een minuut of tien alleen weer terug, gaat in de auto achter het stuur zitten en zit daar tot op het moment dat ik dit schrijf nog steeds. Zeker al een uur. Van die dingen. 

Verder hebben we op loopafstand, op het plein vóór de Mairie, een openbaar toilet. 

Dan het grote nieuws van de dag: de autobanden hebben zich goed gehouden vandaag! Geen alarmerende meldingen. Hopelijk valt het dus echt mee. 

Beetje kort verhaal deze keer.

Morgen meer!